Akşam, sihirli tablo; gözlerim kamaşıyor Düşünürken akşamsız aleme varanları Akşam, periler gibi ufuklarda yaşıyor Saçından süzülüyor yıldız çağlayanları
Biraz sonra evlerin ışıkları yanacak Karanlık bir köşede durup dikileceğim Pencereden bakanlar beni heykel sanacak ''Acaba heykel miyim! '' diye irkileceğim